Archive for February 23rd, 2011

Als we deze ochtend wakker worden gaan we in ons bedje heen en weer in de boot. Het water wordt ietswat ruwer, want we gaan langzamer de fjorden uit en komen dus bij de open zee. Voordat we echt open water zijn, ontbijten we nog snel. Rond acht uur bereiken we de kustlijn en zoekt ieder zijn weg op het dek om wat foto’s te maken. Voor het eerst hebben we echt een paar uurtjes de tijd om rond te kijken, wat praatjes te maken met de mensen (veel aanspraak heb je vanzelf met zo’n cameraploeg die je achtervolgt) en zelfs een kijkje te nemen bij de kapitein.
Want tja…we hebben nu idd overal een streepje voor en daar maken wij maar al te graag gebruik van. En dus mogen we stuk voor stuk een praatje maken en krijgen we het schippersvak in 10 min uitgelegd. Erg leuk moet ik zeggen en de mensen zijn ook echt allemaal ontzettend geinteresseerd.
Rond 12 uur komen we aan bij Alesund en vlak van te voren wordt ik door de crew erop geattendeerd dat er een regionale nieuwszender op de kade zal wachten totdat wij van boord komen. Ze hebben de winnaars van tevoren via internet bestudeerd en ze willen mij graag een tijdje volgen bij onze rondleiding in Alesund. Heel bijzonder allemaal! :-)
Ook zal een radio-station Caroline interviewen en zullen we allemaal nog worden benaderd met een aantal vragen.
En dus daar gaan we….boot af voor 2 camera-ploegen. Die van onszelf en die van de tv. Ik krijg gelijk een microfoon onder mijn jas in geplaatst en wordt vervolgens een tijdje gevolgd. Ook worden we ontvangen door een locale gids en gaan we met de bus naar de haven, waar we een korte wandeling hebben over de wal langs de vissersboten. Ik maak een babbeltje met de visser en krijg voor de camera de vis in mijn handen geduwd… Gelijk duiken er 5 fotocamera’s bovenop, en moet ik toch echt even lachen met al deze taferelen die zich rondom onze groep afspelen. We beginnen er bijna aan te wennen! Hoe dan ook….we vervolgen onze weg naar het hoogste punt van Alesund, waar we wederom een mooi uitzicht hebben over deze havenstad en de fjorden die rondom liggen. De tv-zender neemt nog een interview af en is er vandoor. Vanavond zal dit hier op tv worden uitgezonden. Hopelijk kan ik de uitzending vanavond nog downloaden. Laten we het hopen…zou toch een leuke herinnering zijn.
Vervolgens krijgen we een lunch aangeboden. Een heerlijke kop soep met brood en salami en een stuk gebak.
We moeten daarna weer direct verder naar de boot, waar de kapitein en 3 knechten al op ons staan te wachten. We gaan allemaal aan boord en varen de zee op.
We mogen aanschouwen hoe ze de visnetten van 75 meter diepte omhoog halen en zien krabben en zeer grote vissen voorbij komen. Alles wordt natuurlijk gelijk geslacht en schoon gemaakt. Een waar schouwspel! We genieten er allemaal met volle teugen van en we vergeten ook allemaal hoezeer de boot op en neer schommelt.
Nadat de netten zijn binnengehaald (en dat duurde echt half uur lang) hebben we nog een kleine viscompetitie gehad op de boot. Maar helaas….wij hadden minder geluk en dus moesten we het toch doen met de vissen die de mannen gevangen hadden!
Ook hier wordt ons alles weer uitgelegd en hebben ze allemaal veel geduld ons alles te vertellen dat we willen weten. En er worden zeeliederen gezongen en vistongen afgesneden….als dat geen romantiek is! :-)
Nu zijn we net terug in ons mooie hotel, waar we allemaal weer een hele royale kamer hebben. Is ook wel weer ff lekker na de kleine cabin van gisteren! :-)
Iedereen trekt zich terug om de foto’s te uploaden en blogs te schrijven. Want meestal is het diner avondvullend en krijgen we genoeg wijn om daarna niet meer te willen bloggen….
Komende nacht zullen we vroeg uit de veren moeten….dan hebben we namelijk onze binnenlandse vluch van Alesund via Oslo naar Tromso…..Morgenavond dus hopelijk weer meer nieuws….hopelijk is de connectie op de boot dan beter.
Groetjes en alweer een dikke kus uit Noorwegen!

Comments No Comments »

Vandaag konden we uitslapen….althans…we hoefden pas om 10 uur te verzamelen om te gaan skieen. En dus hadden we vanochtend lekker wat tijd voor onszelf en op het gemak te ontbijten. Onze gids Erik Ostille staat al op ons te wachten en heeft er veel zin in. Hij is ontzettend blij dat hij in de tijd van de baas met ons mag gaan skieen, maar we weten op dat moment nog niet waarom…
We lopen met z’n allen aan de achterkant van het hotel de helling op, waar we de gondel omhoog nemen. Bovenop krijgen we onze ski-uitrusting uitgereikt. Alles is tip top in orde en ik krijg een mooi wit Girl Power helm! Past leuk bij mijn outfit! J
We gaan met z’n allen in de stoeltjeslift verder naar boven, waar we ook kennis maken met de andere ski-leraar. We beginnen met wat basisoefeningen en al snel blijkt dat mijn ski-ervaring toch net iets verder gaat dan die van de andere 4 team-leden. Zij hebben allemaal nog nooit geskied en staan dus als een bambi op de sneeuw. Na 2 oefeningen vraag ik de leraar of hij het erg vindt als ik mijn eigen plan trek en ga vervolgens dus alleen een piste af en kom daarna weer met dezelfde stoeltjeslift omhoog. Tot mijn verbazing staat Erik bovenaan de lift op mij te wachten en vraagt hij me of ik het leuk zou vinden een stuk met hem te gaan skieen…en natuurlijk vind ik dat leuk, want ik heb geen ski-map bij me, ken de weg hier nog niet en vind het zeker leuk om met iemand samen te skieen. En dus daar gaan we…maar niets vermoedend neemt hij me mee naar de top, vanwaar we de zwarte piste omlaag nemen naar het dal! Geweldig!!! Hij maakt een paar foto’s, die ik later nog van hem hoop te krijgen. Ik zit weer snel terug in het ritme…zelfs na een dik jaar niet te hebben geskied. Heerlijk om weer op die latten te staan. En Erik…die vliegt links en rechts langs me door…en al snel blijkt waarom…hij heeft gewoon jarenlang op internationaal niveau geskied toen hij tussen de 16 en 21 jaar was….is 2 x nationaal kampioen geweest in zijn klasse en heeft mee mogen doen aan de Olympische spelen! Dus dat is niet zo maar een ski-leraar!
We nemen nog een aantal pistes alvorens we de rest van de groep treffen voor de lunch.
Op de piste eten we een heerlijke hamburger die ons de energie geeft om weer verder te skieen. De middag gaan de 2 leraren nog met de groep mee, dus ’s middags ga ik skieen met Beate. Ook zij is van de crew en is gisterochtend pas aangeschoven bij onze groep.
Met z’n tweeen hebben we het goed naar onze zin en nemen we nog een aantal afdalingen alvorens het alweer tijd is om te gaan verzamelen en de bus te nemen naar Bergen.
In Bergen aangekomen nemen we de Floyenbanen. Vanaf het plateau bovenop hebben we een magnefiek uitzicht over de stad en de haven. De zon is net onder, dus er valt nog een mooi schemerlicht over de stad. We staan allemaal te genieten van het einde van alweer een mooie dag! Maar de dag is nog niet voorbij en worden beneden alweer opgevangen door een gids die ons nog wat van de stad laat zien en natuurlijk meer verteld over de oude pakhuizen. Hier worden we weer opgevangen door een andere gids die ons vergezelt naar dit wederom uitstekende restaurant, waar we weer worden verwent met een smaakvolle vissoep Bergen, een overheerlijke wolfsvis filet met risotto en als toetje een kaasplankje. We rollen hier echt allemaal van de tafel af en kunnen daarna in de bus niet meer zitten van de opgezwollen buikjes! We zijn het er allemaal over eens dat we na deze reis allemaal op dieet moeten! J

Maar nu nog niet…nu nog genieten….
De bus brengt ons naar de haven, waar we de Hurtigruten boot opgaan. We krijgen er allemaal een cabine en ik ben de gelukkige die een stukje film moet doen. Om de beurten worden we gevraagd stukjes film op te nemen en korte interviews te doen voor de camera. Zo willen ze mij nu volgen hoe ik naar mijn hut loop en deze hut open maak met mijn sleutel en naar het raampje van de hut moet lopen. Zo gezegd, zo gedaan en dus volgt de camera mij op zoek naar mijn kamer. Maar het wordt een grote lachfilm en alles wat er ook maar mis kaan gaat, gaat er mis. Allereerst wordt mijn kamernummer overgeslagen en blijkt die in het midden van het schip te zijn. Na 3 pogingen, krijg ik eindelijk de deur open en kom ik in een kamertje zo groot als een bezemhokje terecht, waar dus natuurlijk ook geen raam zit! Er is enkel een bed en een klein wastafeltje en ik schiet dus in de lach, want wat moet ik hierover vertellen!?!? Ook de cameramannen schieten in de lach, want we passen nauwelijk met z’n drieen in het hokje! En geluk dat ik heb, is mijn kamer ook nog naast de machinekamer en trilt ie zowat uit z’n voegen! Maar we hebben de grootste lol en daar gaat het natuurlijk ook om. Ze vragen me waar het raam zit en ik vertel ze bloedserieus, dat je dan het schilderijtje opzij moet schuiven….tja…is zo’n moment waar je natuurlijk bij moet zijn, maar ik piste bijna in mijn broek van het lachen!
We sluiten de dag af met een biertje in een iets wat grotere hut van iemand anders. Ook leuk om met z’n allen in zo’n hutje te zitten en vooruit te blikken naar morgen als we naar Alesund varen en daar gaan vissen!

Comments 1 Comment »